Belleğin güllerle aydınlandı
Yoksa o gül bahçesi gördüğün düş mü?
Aynaya baktın, saydın yıldızları
Ne kadar ıssız beğendiğin o yıldız
Sonra çektin çıkardın avucunla.
Beni mi gördün orada sen
Saf ve ıslak gözlerinle?
Beyaz ellerin nasılda titriyordu.

Artık anımsamıyorsun nasıl sevildiğini
Yüz kapı var önünde, açılmaz hiçbiri
Gelsen zincirlerin kopacak önce
Sonra tutuşacak gökyüzünün öbür yanı.

Kimseyi aramıyorum
Seni buluyorum bir duman dalgasısın
Anımsıyor musun o güneş gölgesini
Yürürlükten kalkmış yürüdüğün köprü
Gittiğin adres keşkiye tutuklu
Yine gözlerin baygın.

Yalnızca bir selamın var o kavakta
Rüzgâr parçalar durur
Pişirir kendi dudaklarında
Satar tüm açlarına kentin
Ne açlık kalır, ne de özlem.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner155