Bayram kömbesi, Osmaniye yöresine ait geleneksel bir lezzet olup özellikle Ramazan Bayramında ziyarete gelen misafirlere mutlaka ikram edilir. di! 25 - 30 yıl öncesinde Ramazan Bayramı yaklaşınca evin hanımını tatlı bir telaşı sarardı. Bayrama has evler köşe bucak temizlenir bahçeler sokaklar tertemiz süpürülürdü. Son üç gün kala ise sıra Bayram kömbesini yapmaya gelirdi. Şehirli evinden köylü köyünden Osmaniye’de meşhur rahmetli Çolak Şaban, Düziçi ilçesinde ise Naftı Ömer amcaların dükkanına koşarlardı. Ne kadar veya hangi baharatları alacağımızı “AMCA KÖMBE AVCARI almaya geldim” söylemezdik. Bize verilen paraya göre ayarlar verirlerdi.
Bir gün önce akşamdan kömbenin hamuru yapılır üzeri temiz kalın bez ötü ile kapatırlar ve Sabaha kadar mayalanırdı. Sabahın erken saatında mahallenin Kızı gelini toplanır kuzineli sobalar yanar ve evlerin veya ağaçların gölgesinde pişirim işine başlanırdı. Aman Allahım mahallede yapılan kömbenin kokusu yakında uzaklardan duyulur mis gibi kokardı. Böyle güzel kokusu olan ve ayrı bir rehası olduğu için biz oruçlu olan insanları mest ederdi. Ayrı ayrı hazırlanan hamurlar sırayla yapılır ve pişirim sonunda da bir miktarını birbirlerine ikram ederler bizim kömbenin akşam tadına bakarsınız derlerdi.
Bayram kömbesinde kullanılanlar:
Malzemeler;
un, yoğurt, süt, maya, şeker, tahin,
Baharatlar ise;
tarçın, susam, çörek otu, karanfil, yağ, süt, şeker, kabartma tozu, sıvı yağ, tereyağı, ekmek mayası, tarçın, karanfil, zencefil, sahlep, damla sakızı, muskat, yenibahar, çörek otu ve susamdan oluşmaktadır.
Bu baharatlar kömbeye çok güzel bir aroma ve lezzet katıyor. Kömbenin kendine has rehasını tutturabilmek için baharat ölçüsünün ayarı çok önemlidir. Kömbenin üzerine serpilen susam ve çörek otu hariç bütün malzemeler hamur haline getiriliyor.
Özellikle kurabiye şeklinde yapılan kuru bayram kömbesi içindeki baharatların o harikulade aromaları nedeniyle 2-3 ay bozulmadan dayanabilmektedir ve ilk günkü lezzetini-tazeliğini korumaktadır.
Bu güzel adet artık yani kömbeler şehrimizde yapılmadığı gibi köylerimizde de pek nadir yapılmaktadır. Şimdi ise yoğurtlu kömbe yapanların nesli tükenmek üzereler. Kuru (kurabiye) kömbe ise fırınlardan, unlu mamul üreten işletmeler ve pastanelerden kilo ile satın alınmaktadır. Hatta bu yazıyı yazarken çocuklara yoğurtlu kömbe alınız diye gönderdim. Sağolsun unlu mamüller üreten arkadaşımız yoğurtlu kömbe diye yapmış elllerine emeğine sağlık ama katkı maddelerinin çoğunu katmamış. Çünkü ne kullanılacağını bilmiyor. Çok az yoğurt, krema ve nişasta kullanmış yinede teşekkür ediyorum. Ne rehası ne lezzeti nede o mis kokusundan eser yok. Örf ve adetlerimiz birer birer tarihteki yerlerini almaktadır.
Kömbelerin rehası ve kokusu kalmasana Allah ağzımızın tadını bozmasın.
Hayırlı Cumalar.
Bayramımız bayram olsun.
