İnsan yaratılışı Kur’an da yazılmış, bilim ile belgelenmiş, özü toprak ve balçık, neticesi et ve kemik, hakikati Allah’ın nuru cevheri ruhtan meydana gelmektedir. Ruh ile Allah’a nefis ile dünyaya meyil edebilmektedir.
Allah, bu bedene hayy esmasıyla hayat, alîm ile ilim, basîr ile göz, semi’ ile kulak, iradesiyle hakimiyet ve kudretiyle kudret eli vermiştir. Veren, o verdiklerini alıverdiği anda yapabileceğimiz bir şey kalmaz. O halde, kibirlenip ululanmanın, “Malım, mülküm” diye övünüp üzülmenin, ölenin arkasından gereğinden fazla yas tutmanın veya istediğimizin olmaması durumunda isyan etmemizin kıymeti harbiyesi yoktur. Önemli olan maddi olarak beden/nefsi isteklerimizin makul olarak ihtiyaçlarını karşılamak ve gönül bahçemiz dediğimiz manevi dünyamızdaki şahsi maneviyemizin isteklerinin gereğini yapmaktır.
Aç kalan bir mide nasıl ki sancıdan kıvranıp açlığı gidermenin yollarını arattırıyorsa, tıpkı buna benzer insan ruhunu da aç bırakıldığı vakit kıvranır durur ve huzuru aramaya çalışır; çünkü insanın yaratılış fıtratında huzurlu olmak rahat etmek vardır. İşte bu huzur arayışı yanlış yollarla elde edilmeye çalışılırsa hem geçici olur, hem sonu hüsran olur, hem de tatmin etmez.
Yanlış yollarla huzuru bulmaya çalışmaya devam edenler, nefsin elinde oyuncak haline gelirler. Nefsin her türlü boş işlerle onları meşgul eder. “Şunu yap, şunlarla uğraş, şu yerlerde vaktini harca, son model araba, daha güzel bir ev, vs. al.” gibi aklımıza gelebilecek her türlü israflarla huzuru buldurmaya çalışır; ama gel görelim ki insan tüm bunları elde edinceye kadar ömür sermayesi tükenip sona yaklaşır ve hala huzur bulunmamış dünyadaki istek ve arzularında sonu gelmeyecektir.
İnsan olarak rahat yaşamak istiyorsaki; yaratılış fıtratı gereği bir ömür huzuru aramaya devam eden insan, ancak Allah’a kul olduğu ölçüde huzura kavuşur. Huzur ancak ve ancak Allah’ın istediği, toplumun doğru olan örf ve adetlerinin hayatına uyarlandığı, insanlığın gerektiği vicdan, merhamet, sadakat, hoş görülü bir bir dünya kurabildiğinde insan huzur âlemlerinde olabilsin. İnsanca yaşayalım, tedbirli olalım ve O’nun ilahi emrine be takdirine ram olalım.
