Osmaniye’de yine bir seçim heyecanı yaşanıyor. 14 Kasım 2026 tarihinde yapılacak Osmaniye Ticaret ve Sanayi Odası seçimleri öncesinde adaylar, projeler ve yönetim tartışmaları gündemde.
Ancak benim üzerinde durmak istediğim mesele, kimin başkan olacağı değil.
Asıl mesele, Osmaniye’nin geleceğidir!
Bu seçimleri yalnızca bir meslek kuruluşunun yönetiminin belirleneceği süreç olarak görmüyorum. Osmaniye’nin ekonomik, sosyal ve kültürel geleceğinin konuşulması için önemli bir fırsat olarak değerlendiriyorum.
Çünkü hepimizin kendisine sorması gereken sorular var.
Çocuklarımız neden geleceklerini başka şehirlerde arıyor?
Osmaniye’de çalışıp kazanan bazı insanlar neden başka şehirlerde yaşamayı tercih ediyor?
Ailemizle güzel bir akşam geçirmek, alışveriş yapmak, kültürel bir etkinliğe katılmak için neden başka şehirlerin yolunu tutuyoruz?
Ve en önemlisi...
Osmaniye neden sahip olduğu ekonomik ve insani potansiyeli yaşam kalitesine yeterince dönüştüremiyor?
Bu sorulara cevap bulmadan yapılan her seçim tartışmasının eksik kalacağına inanıyorum.
Bu Şehir Sadece Çalışmak İçin mi Var?
Osmaniye, sanayisiyle, tarımıyla, ticaretiyle ve girişimci insanlarıyla önemli bir potansiyele sahip.
Organize Sanayi Bölgemizde üretim yapılıyor. İşletmelerimiz istihdam sağlıyor. Çiftçimiz toprağını işliyor. Esnafımız sabah erkenden kepenk açıyor.
Peki, bütün bu emeğin karşılığı şehir yaşamına ne kadar yansıyor?
Bir şehir yalnızca fabrikalardan, iş yerlerinden ve konutlardan ibaret değildir.
İnsanlar yaşadıkları şehirde mutlu olmak ister. Çocuklarıyla vakit geçirebilecekleri alanlar, kültür ve sanat etkinlikleri, sosyal yaşam imkânları ve kaliteli hizmetler görmek ister.
İnsanların bir şehirde kalmasını sağlayan şey yalnızca maaş değildir.
O şehirde kurabilecekleri hayattır.
Bugün Osmaniye’de çalışıp başka şehirlerde yaşamayı tercih eden insanların neden böyle bir karar verdiğini araştırmak zorundayız.
Bunun nedenleri arasında eğitim, sağlık, sosyal yaşam, konut, ulaşım veya ailelerin beklentileri bulunabilir.
Tahminlerle değil, bilimsel araştırmalarla hareket etmeliyiz.
Çünkü sorunu doğru tespit edemezsek çözümü de bulamayız.
Gençlerimizi Kaybediyorsak Geleceğimizi Kaybediyoruz
Beni en fazla düşündüren konuların başında gençlerimizin geleceği geliyor.
Bir anne ve babanın yıllarca emek vererek yetiştirdiği çocuğunun, üniversite eğitiminden sonra başka şehirlerde iş araması elbette anlaşılabilir.
Ancak mesele, Osmaniye’de kalmak isteyen gençlerin burada yeterli fırsatı bulup bulamadığıdır.
Üniversite mezunu bir genç kendi memleketinde iş bulabiliyor mu?
Bulduğu işte mesleğini geliştirebiliyor mu?
Aldığı ücretle bağımsız bir hayat kurabiliyor mu?
Kendi işini açmak istediğinde yanında yol gösterecek kurumlar bulabiliyor mu?
Bunları konuşmadan gençlerimize yalnızca memleket sevgisini anlatmak yeterli değildir.
Gençlere Osmaniye’de kalın demek kolaydır. Önemli olan, kalabilecekleri bir gelecek hazırlamaktır.
Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi, Ticaret ve Sanayi Odası, organize sanayi bölgeleri, İŞKUR ve ilgili kurumlar arasında daha güçlü iş birlikleri kurulabilir.
İşletmelerin ihtiyaç duyduğu meslekler belirlenebilir. Gençlerimize staj, eğitim, girişimcilik ve istihdam olanakları sunulabilir.
Üstelik bu çalışmalar yalnızca toplantı salonlarında kalmamalıdır.
Kaç genç eğitim aldı? Kaçı işe yerleşti? Kaçı bir yıl sonra aynı işte çalışmaya devam etti?
Başarı, bu soruların cevaplarında aranmalıdır.
Esnafın Sorunlarını Görmezden Gelemeyiz
Osmaniye ekonomisinin temel taşlarından biri de esnafımızdır.
Sabah iş yerini açan, akşam hesabını yapan, çalışanının maaşını, kirasını, vergisini ve faturalarını ödemeye çalışan esnafımızın sorunlarını küçümseyemeyiz.
Bugün işletmelerin nakit akışı, tahsilat güçlükleri, finansmana erişim ve artan maliyetler gibi ciddi gündemleri var.
Bu meselelerin bir kısmı ulusal ekonomi politikalarıyla ilgilidir. Ancak yerelde yapılabilecek işler de bulunmaktadır.
Ticaret ve Sanayi Odası yalnızca belge düzenleyen, aidat toplayan veya toplantı yapan bir kurum olarak görülmemelidir.
Üyesinin sıkıntısını dinleyen, çözüm arayan, gerektiğinde ilgili bakanlıkların kapısını çalan güçlü bir temsil kurumu olmalıdır.
Küçük işletmeler için mali danışmanlık, hukuki destek, dijital satış eğitimi ve yeni pazarlara ulaşma imkânları geliştirilebilir.
Büyük sanayi kuruluşlarıyla yerel tedarikçiler buluşturulabilir.
Böylece Osmaniye’de üretilen ekonomik değerin daha büyük bir bölümünün yine Osmaniye’de kalmasına katkı sağlanabilir.
Bir işletmenin ayakta kalması yalnızca sahibini ilgilendirmez.
Orada çalışan insanları, ailelerini ve o işletmeyle ticaret yapan diğer esnafları da ilgilendirir.
Esnafın kepengi kapanırsa yalnızca bir iş yeri değil, bir ailenin geçim kapısı da kapanır.
Üniversitemizin Bilgisi Şehrimize Yansımalı
Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi önemli bir bilimsel birikime sahip.
Akademisyenlerimiz işletme yönetiminden tarıma, enerjiden teknolojiye, turizmden şehir yaşamına kadar pek çok konuda araştırmalar yapıyor.
Ancak benim asıl merak ettiğim şu:
Bu bilimsel çalışmaların ne kadarı Osmaniye’de somut uygulamaya dönüşüyor?
Üniversite ile iş dünyası arasında kurulacak güçlü ilişkiler, şehrin gelişimi açısından büyük önem taşıyor.
Örneğin bir işletmenin enerji maliyetini düşürmeye yönelik araştırma, o işletmede uygulanabiliyor mu?
Yer fıstığının daha kaliteli kurutulması veya işlenmesine yönelik bilimsel bir çalışma üreticiye ulaşıyor mu?
Zeytin ve zeytinyağında kaliteyi artıracak araştırmalar ekonomik değere dönüşebiliyor mu?
Üniversitemizin bilgi üretmesi kadar, bu bilginin toplumla ve üretim dünyasıyla buluşması da önemlidir.
Akademisyenlerimizin araştırmalarını raflarda bırakmamalıyız.
Bilim insanlarımız, sanayicilerimiz, çiftçilerimiz ve esnafımız aynı masada buluşabilmeli.
Bunun için ortak projeler hazırlanmalı, sorumlular belirlenmeli ve sonuçlar takip edilmelidir.
Osmaniye’nin Parası Neden Başka Şehirlere Gidiyor?
Şimdi biraz da hepimizin günlük hayatında karşılaştığı bir meseleyi konuşalım.
Hafta sonu geldiğinde ailelerimizle nereye gidiyoruz?
Bir tiyatro izlemek, konser dinlemek, farklı bir restoranda yemek yemek veya alışveriş yapmak istediğimizde hangi şehirleri tercih ediyoruz?
Osmaniye’de karşılanamayan ihtiyaçlar nedeniyle başka şehirlere yönelen harcamalar üzerinde ciddi biçimde düşünülmelidir.
Elbette insanlar istedikleri şehirde alışveriş yapabilir, gezebilir ve eğlenebilir.
Buna kimsenin itirazı olamaz.
Ancak kendi şehrimizde karşılanabilecek taleplerin başka şehirlerde karşılanması, yerel ekonomi açısından değerlendirilmesi gereken bir konudur.
Neden daha fazla kültür ve sanat etkinliği düzenlenmesin?
Neden ailelerin rahatça vakit geçirebileceği sosyal alanlar geliştirilmesin?
Neden yatırımcılar için yeni fırsatlar oluşturulmasın?
Burada belediyelere, yatırımcılara, meslek odalarına ve sivil toplum kuruluşlarına önemli sorumluluklar düşüyor.
Bir şehri yaşanabilir hâle getirmek yalnızca belediyenin görevi değildir.
Şehir, ortak akılla gelişir.
Tarımımızın Değerini Daha Fazla Artırmalıyız
Osmaniye denildiğinde akla gelen en önemli ürünlerden biri yer fıstığıdır.
Zeytinimiz, zeytinyağımız ve diğer tarımsal ürünlerimiz de önemli ekonomik değerlerimiz arasında bulunuyor.
Ancak yalnızca üretmek yeterli değildir.
Ürettiğimiz ürünleri daha kaliteli işlemek, markalaştırmak, ambalajlamak ve daha geniş pazarlara ulaştırmak zorundayız.
Çiftçimizin emeğinin karşılığını alması, ürünün tarladan tüketiciye uzanan bütün aşamalarının doğru planlanmasına bağlıdır.
Depolama, kurutma, işleme, kalite kontrolü ve pazarlama alanlarında ortak çalışmalar geliştirilebilir.
Üniversitemizin bilimsel araştırmaları bu süreçlere katkı sağlayabilir.
Ticaret Borsası, Ticaret ve Sanayi Odası, üretici birlikleri ve ilgili kamu kurumları birlikte hareket edebilir.
Hedef yalnızca daha fazla ürün yetiştirmek olmamalıdır.
Hedef, yetiştirdiğimiz ürünlerden daha fazla katma değer elde etmek olmalıdır.
Çiftçimizin kazandığı, işletmelerimizin büyüdüğü ve ürünlerimizin daha geniş pazarlara ulaştığı bir Osmaniye mümkündür.
Turizmde Seyretmek Değil, Harekete Geçmek Gerekiyor
Karatepe, Kastabala, kalelerimiz, yaylalarımız ve doğal güzelliklerimiz...
Osmaniye'nin turizm açısından değerlendirebileceği önemli değerleri bulunuyor.
Peki, bu değerlerden yeterince yararlanabiliyor muyuz?
Bir turist Osmaniye’ye geldiğinde nereleri gezecek?
Nerede konaklayacak?
Hangi yöresel yemekleri tadacak?
Hangi ürünleri satın alacak?
Bu soruların cevaplarını bir bütün olarak planlamamız gerekiyor.
Turizm yalnızca tarihî bir mekânın tanıtımını yapmak değildir.
Ulaşımından rehberliğine, konaklamasından yeme içme hizmetlerine kadar bütüncül bir ekonomik faaliyettir.
Osmaniye’nin turizm potansiyeli doğru değerlendirildiğinde esnafımız, üreticimiz ve hizmet sektörümüz bundan yararlanabilir.
Ancak bunun için kurumların birbirinden bağımsız hareket etmesi yerine ortak bir yol haritası oluşturması gerekir.
Seçimden Sonra Verilen Sözler Unutulmamalı
Gelelim meselenin en önemli noktasına.
Seçim dönemlerinde güzel sözler söylemek kolaydır.
Projeler açıklamak, vaatlerde bulunmak, toplantılar düzenlemek de kolaydır.
Zor olan, verilen sözleri yerine getirmektir.
Benim beklentim, Osmaniye Ticaret ve Sanayi Odası seçimlerinde adayların somut ve ölçülebilir programlarla kamuoyunun karşısına çıkmasıdır.
Hangi proje yapılacak?
Ne kadar sürede tamamlanacak?
Finansmanı nasıl sağlanacak?
Hangi kurumlarla iş birliği kurulacak?
Üyeler ve Osmaniye bu çalışmadan nasıl yararlanacak?
Bu soruların cevapları açık olmalıdır.
Seçimden sonra da üç aylık, altı aylık ve yıllık faaliyet raporlarıyla yapılan çalışmalar üyelerle paylaşılmalıdır.
Başarılar kadar gerçekleştirilemeyen projelerin nedenleri de açıklanmalıdır.
Çünkü şeffaflık yalnızca başarılı işleri anlatmak değildir.
Eksiklikleri de kabul edebilmektir.
Osmaniye İçin Ortak Akıl Şart
Osmaniye’nin sorunlarını tek bir kurumun çözmesini beklemek doğru değildir.
Valilik, belediyeler, üniversite, Ticaret ve Sanayi Odası, Ticaret Borsası, esnaf kuruluşları, meslek odaları ve sivil toplum örgütleri ortak hedefler etrafında buluşmalıdır.
Bu çerçevede bir Osmaniye Konseyi oluşturulmasının da üzerinde durulması gerektiğine inanıyorum.
Ancak böyle bir yapı kurulacaksa yalnızca toplantı yapılan bir platform olmamalıdır.
Sorunları belirleyen, çözüm önerileri geliştiren ve ilgili kurumların çalışmalarını takip eden işlevsel bir yapıya dönüşmelidir.
Bu şehirde yaşayan herkesin ortak paydası Osmaniye olmalıdır.
Siyasi görüşlerimiz, mesleklerimiz ve düşüncelerimiz farklı olabilir.
Ama çocuklarımızın daha iyi bir şehirde yaşamasını istemek hepimizin ortak arzusudur.
Son Sözüm Osmaniye’ye
Osmaniye’nin gelişmesini isteyen, bu şehir için çalışan ve emek veren herkese saygı duyuyorum.
Ancak artık daha fazlasını istemek zorundayız.
Daha fazla üretim, daha fazla istihdam, daha güçlü esnaf, daha kaliteli şehir yaşamı ve gençlerimiz için daha fazla fırsat...
Bunlar ulaşılmaz hayaller değil.
Planlama, iş birliği, kararlılık ve hesap verebilir yönetim anlayışıyla üzerinde çalışılabilecek hedeflerdir.
14 Kasım’da yapılacak seçimlerin Osmaniye’ye hayırlı olmasını diliyorum.
Kim seçilirse seçilsin, kazananın yalnızca bir yönetim kadrosu değil, Osmaniye olması gerektiğine inanıyorum.
Çünkü bu şehir hepimizin.
Bu şehrin geleceği yalnızca seçilmiş yöneticilerin değil; üniversitelerimizin, iş dünyamızın, üreticilerimizin, meslek kuruluşlarımızın ve bütün hemşehrilerimizin ortak sorumluluğudur.
Gelecek nesillere daha yaşanabilir, daha üretken ve daha güçlü bir Osmaniye bırakmak zorundayız.
Unutmayalım!
Makamlar geçicidir. Koltuklar geçicidir. Unvanlar geçicidir.
Ama Osmaniye kalıcıdır!
Ve hiçbir koltuk, Osmaniye’nin geleceğinden daha değerli değildir.