Kardeşim…
Nereye yetişiyorsun?
Yangına mı?
Hastaneye mi?
Yoksa 10 saniye önce gitmenin sana büyük bir ödülü mü var?
Osmaniye trafiğinden söz ediyorum.
Hani şu bazen birkaç yüz metre ilerlemek için insanın sabrını sınayan trafikten.
Aslında mesele yalnızca trafik değil.
Mesele saygı.
Mesele anlayış.
Mesele birlikte yaşama kültürü.
*****
Bir araç senden yol istiyor.
Ne yapıyorsun?
Gaza basıyorsun!
Öndeki araçla aranda bir metre boşluk kalmasın diye neredeyse tamponuna yapışıyorsun.
Aman kimse önüne geçmesin!
Kardeşim…
Bir araca yol versen ne kaybedersin?
10 saniye mi?
15 saniye mi?
Bu kadar mı kıymetli zamanın?
İnan bana, bazen bir insana yol vermek, ona günün en güzel iyiliğini yapmak demektir.
Bugün sen yol verirsin.
Yarın bir başkası sana verir.
Ama herkes birbirinin önünü kesmeye çalışırsa…
Ortaya trafik değil, sinir harbi çıkar.
Yol vermek yenilmek değildir.
Bunu artık öğrenelim.
Kırmızı Işıkta Sabır, Yeşil Işıkta Saygı!
Bir de trafik ışıklarında yaşananlar var.
Kırmızı ışık yanıyor.
Herkes bekliyor.
Yeşilin yanmasına daha birkaç saniye var.
Arkadan korna!
Bir daha korna!
Yetmedi, uzun uzun korna!
Kardeşim…
Öndeki sürücü ne yapsın?
Kırmızı ışıkta geçip ceza mı yesin?
Kaza mı yapsın?
Sırf senin acelen var diye trafik kurallarını mı çiğnesin?
Kırmızı ışık dur demektir.
Sarı ışık, geçiş durumuna göre durmaya veya hareket etmeye hazırlanmayı gerektirir; yeşil yanmadan geçme izni değildir.
Yeşil ışık ise yolun güvenli olması koşuluyla hareket edebileceğin anlamına gelir.
Bu kadar basit.
Ama biz bazen en basit kuralları bile sabırsızlığımıza kurban ediyoruz.
Korna bir iletişim aracıdır.
Sabırsızlık ilanı değil.
Öndeki sürücüyü korkutmanın, telaşlandırmanın kimseye faydası yok.
*****
Gelelim park meselesine.
Osmaniye'de bazı sürücüler sanki bütün yolları kendi özel otoparkı sanıyor.
Canının istediği yerde dur.
Canının istediği yerde park et.
Köşe başıymış…
Dönüş noktasıymış…
Dar sokakmış…
Hiç önemli değil!
Dörtlüleri yak.
Tamam!
Sanki bütün kurallar ortadan kalktı.
Dörtlüleri yakmak, hatalı park etme ruhsatı değildir.
Bunu özellikle söylemek istiyorum.
Bir kavşağın köşesine aracını bıraktığında yalnızca park etmiş olmuyorsun.
Başka sürücülerin görüşünü kapatabiliyorsun.
Araçların dönüşünü zorlaştırabiliyorsun.
Trafiğin akışını engelleyebiliyorsun.
Bazen bir kişinin yanlış parkı, onlarca kişinin zamanını çalabiliyor.
Üstelik ambulansın, itfaiyenin veya başka bir acil yardım aracının geçişini de zorlaştırabilir.
Peki, buna hakkımız var mı?
Elbette yok.
Kendi rahatımız için başkalarının güvenliğini tehlikeye atamayız.
*****
Şimdi gelelim sık sık kullandığım Atatürk Caddesi'ne.
Burada özellikle bazı dolmuş sürücülerinin davranışlarına dikkat çekmek istiyorum.
Altını çiziyorum.
Bazı dolmuş sürücüleri.
Çünkü işini kurallara uygun yapan, yolcusuna ve diğer sürücülere saygı gösteren emekçi şoförlerimizi aynı kefeye koymak doğru olmaz.
Ancak gözlemlediğim bazı uygulamalar gerçekten düşündürücü.
Dolmuş durağa yaklaşıyor.
Ama tam yanaşmıyor.
Aracın bir bölümü durakta.
Diğer bölümü yolun içinde.
Arkadan gelen araçlar geçemiyor.
Trafik birikiyor.
Kornalar başlıyor.
Oysa durağa düzgün yanaşmak hem yolcuların güvenliği hem de trafik akışı açısından son derece önemli.
Bir başka mesele…
Durakta bekleyen dolmuşun solundan geçmek üzeresiniz.
Tam yanına geldiniz.
Bir anda hareket ediyor!
Bazen sinyal bile yok.
İster istemez iki araç arasında sıkışma riskiyle karşılaşıyorsunuz.
Kardeşim…
O aynalar neden var?
Süs olsun diye mi?
Sinyal lambaları neden var?
Aracın görünüşünü güzelleştirmek için mi?
Trafikte bir anlık dikkatsizlik, geri dönüşü olmayan sonuçlara yol açabilir.
Bu nedenle bütün sürücüler gibi toplu taşıma sürücülerinin de ayna kontrolüne, sinyal kullanımına ve güvenli hareket etmeye özen göstermesi gerekiyor.
*****
Bir başka önemli sorun da trafik ışıkları.
Özellikle Atatürk Caddesi ile Alparslan Türkeş Caddesi'nin kesiştiği noktada, trafik ışıklarının çalışmadığı zamanlarda ciddi karışıklık yaşandığını gözlemliyorum.
Bu konuyu daha önce de gündeme getirdik.
Ancak sorunun kalıcı biçimde çözüldüğünü söylemek güç.
Işıklar çalışmadığında bazı sürücüler geçiş önceliğine dikkat etmek yerine birbirlerinin önüne geçmeye çalışıyor.
Bir araç ilerliyor.
Diğeri durmuyor.
Üçüncüsü araya giriyor.
Sonuç?
Karmaşa!
Oysa trafik ışıklarının çalışmadığı kavşaklarda da geçiş hakkını belirleyen kurallar var.
Herkesin bu kurallara uyması gerekiyor.
Buradan ilgili kurumlara çağrıda bulunuyorum.
Söz konusu kavşaktaki sinyalizasyon sistemi incelenmeli.
Arızalar varsa giderilmeli.
Tekrarlayan sorunların nedenleri araştırılmalı.
Gerekli görülüyorsa yoğun saatlerde trafik ekipleriyle destek sağlanmalı.
Çünkü mesele yalnızca araçların geçmesi değil.
İnsanların güvenle evlerine ulaşması.
Osmaniye'nin Trafiğine Artık Kalıcı Çözüm Gerek!
İl Müftülük binasının yıkımı nedeniyle kapalı olan yolun çevresinde de trafik sıkıntıları yaşanıyor.
Çarşı merkezindeki ulaşım düzeni bundan etkileniyor.
Özellikle mesai bitiminde…
Özellikle okulların dağıldığı saatlerde…
Araç kuyrukları uzuyor.
Kornalar susmuyor.
Sürücüler birbirine yol vermekte isteksiz davranınca mevcut yoğunluk daha da artıyor.
Burada yapılması gereken belli.
Yoğun saatlerde uygun noktalara trafik polisleri görevlendirilmeli.
Alternatif güzergâhlar gözden geçirilmeli.
Geçici yol kapanmalarının trafik üzerindeki etkileri düzenli değerlendirilmeli.
Gerekirse kavşaklarda yeni trafik düzenlemeleri yapılmalı.
Vatandaşların sabrını zorlayan sorunlara kalıcı çözümler aranmalı.
*****
Bu yaz farklı şehirleri gezme fırsatım oldu.
Farklı yollar gördüm.
Farklı trafik düzenleriyle karşılaştım.
Elbette her şehrin kendine özgü sorunları var.
Ancak Osmaniye'de karşılaştığım bazı trafik manzaralarının beni fazlasıyla düşündürdüğünü söylemeliyim.
Çünkü Osmaniye bizim şehrimiz.
Sokakları bizim.
Caddeleri bizim.
Bu şehirde yaşayan insanların huzuru hepimizin meselesi.
*****
Bir de şu konu var.
Biz gazeteciyiz.
Gördüğümüz eksiklikleri yazıyoruz.
Vatandaşın yaşadığı sıkıntıları gündeme taşıyoruz.
Çözüm bekleyen sorunları ilgili kurumlara hatırlatıyoruz.
Bazen eleştirilerimizden rahatsız olanlar çıkabiliyor.
Olsun.
Eleştiri düşmanlık değildir.
Sorunları dile getirmek, birilerini hedef almak anlamına gelmez.
Bizim görevimiz gördüğümüzü yazmak.
Yetkililerin görevi ise kendi sorumluluk alanlarındaki sorunları değerlendirmek ve gerekli önlemleri almak.
Kimsenin kişiliğiyle işimiz yok.
Kimseyi küçük düşürmek gibi bir amacımız da yok.
Biz yalnızca daha düzenli, daha güvenli ve daha huzurlu bir Osmaniye istiyoruz.
*****
Kardeşim…
Direksiyon başına geçtiğinde unutma.
O yol yalnızca senin değil.
O kavşak yalnızca senin değil.
O park alanı yalnızca senin değil.
O şehir yalnızca senin değil.
Hepimizin.
Birine yol verdiğinde küçülmezsin.
Kurallara uyduğunda zaman kaybetmiş olmazsın.
Kornaya basmadığında hakkından vazgeçmezsin.
Düzgün park ettiğinde kimseye iyilik yapmış sayılmazsın.
Sadece sorumluluğunu yerine getirirsin.
Trafikte saygı, insan hayatına saygıdır.
Osmaniye'nin daha fazla kornaya değil, daha fazla anlayışa ihtiyacı var.
Daha fazla aceleye değil, daha fazla sabra ihtiyacı var.
Daha fazla tartışmaya değil, daha fazla çözüme ihtiyacı var.
Unutmayın.
Trafik, herkesin önce kendisini düşündüğü yerde kilitlenir.
Herkesin birbirini düşündüğü yerde ise hayat kolaylaşır.
İşte bizim istediğimiz Osmaniye tam olarak budur.