Menekşe Gözlüm
Gezerken hayaller aleminde birden sen çıktın karşıma
Saçları dağılmış gözlerin nemli dudaklarında titrek bir sesle
Hani gelecektin neden gelmedin kalpsiz diyordun ağlayarak
Haklıydın çünkü yıllar önce ayrılmıştık bir birimizden
Ümit vermiştim sana elbet bir gün geleceğim diye şimdi çok uzaklardayım


Aramızda büyük dağlar azgın bir deniz var ne olur anla beni
Elbet geleceğim bir gün yine bakacağım menekşe gözlerine uzun uzun
Bağırıp feryat ediyorum ama sen duymuyorsun sesimi
Başımı taşlara vuruyorum tek teselliyi resmine bakmakla buluyorum


Geceler sensiz ay ışığında hep eski hatıralar ve seninleyim
sensiz hayatın tadını şimdi anlıyorum beni yaşatan sensin
Bunu hep böyle biliyorum menekşe gözlüm