Dünya’nın ya da Türkiye’nin neresinde yaşarsanız yaşayın, memleketiniz Osmaniye ise ve memleketten iyi ya da kötü bir haber aldıysanız “kim acaba ?” düşündüğünüz noktada aklınıza gelecek ilk müracaat noktası “Osmaniye’de kim kimdir” web sitesi. Artık öksüz kalan bir web sitesi.
Ali Türkmen hocamızı kaybettik. Güzel bir dost, iyi bir insan ve harika bir öğretmeni ebediyete yolcu ettik.
İlk tanıdığım zamanlarda küçük didişmeler yaşadığımız tatlı sohbetler ettiğimiz, bir birimizi gördüğümüz zaman takılmadan edemediğimiz çok güzel bir dostu kaybetmenin acısını yüreğimin derinliklerinde hissediyorum.
Vefat ettiği günün sabahı övünerek 5 çocuğunun 4 tanesinin öğretmen olduğunu gururla anlatmıştı. Ne kadar ilginçti. Sanki bütün bir hayatı bana on dakika içinde özetleyivermişti.
Yanımda bulunan oğlum Ahmet’i sevdi. Pırıl pırıl baktı. Engelli olan oğlum Mehmet i sordu. Dua etti. Son fotoğrafımızı birlikte çektirdik. Sonra Cumhurbaşkanlığı seçimlerini konuştuk. Israrla kime oy vereceğimi sordu. Şakalaştık, gülüştük ve ayrıldık.
Nereden bilirdim son veda olduğunu, nereden bilirdim bir daha görmeyeceğimi, nereden bilirdim bir daha şakalaşamayacağımızı..
Şairin biri “Her ölüm erken ölümdür” derken ne kadar da doğru söylemiş. Artık Ali Hocam yok. güler yüzlü yüzlerce öğrenci yetiştiren Ali hocam artık yok. Osmaniye’li her gazetecinin gönlünde ayrı bir yere sahip o güzel insan artık yok.
Kimin kim olduğunu yıllardır durmadan, bıkmadan sayfasında Osmaniyelilere anlatan o güzel yüzlü, güzel yürekli insan artık yok.
Kimin kim olduğunu artık soracağımız bir Ali hocamız yok. Osmaniye’de kim kimdir derken aslında biz Ali Türkmen gibi bir deryayı kaybedince kimin kim olduğunun da bir anlamı kalmayıverdi..
Hoşça kal güzel insan, hoşça kal güzel dost, hoşça kal meslektaşım, hoşça kal dernek arkadaşım, hoşça kal benim güzel hocam. Hoşça kal Ali Hocam...
İnan bana hocam Kimin kim olduğu artık umurumda değil. Emin olduğum tek şey var ki “sen her şeydin”
Her şey için teşekkürler Öğretmenim...