Güneş doğuyorken Karadeniz’den
Kara bulut kalkar, başım üstünden
Kardelenler çıkıyor, karın içinden
En güzel insana, sunulsun diye.

Karlar kaplamış olsa da dünya âlemi
Durmaz, çıkmışsa namludan mermi
Güller açtı dalda, bezediler bahçemi
Uzaktan gelen cana, sunulsun diye.

Donsa da cümle âlemin, katı yüreği
Yıkılmaz gönülden seven. erin bileği
Filizlendi saksıda, tüm orkide çiçeği
Can yoldaşım canana, sunulsun diye.

Kuzey güney bir oldu ile dönüşt
Bülbül gül dalında, zevkle ötüştü
Dillerim her kelamı, senle bölüştü
Kömür gözlü cana, sunulsun diye.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner155