banner182
Hatice Bahar
Hatice Bahar
Yazarın Makaleleri
Ömrümün zamanı
Zaman akan yok olan Zaman mıydı yoksa biz mi Kaybolan zamana karışan, Işın böcekleri gibi bizler mi Zaman mı anlamadım Zamansız açan güller Baharı göremezler Yaşamaksa zamanı zamanında, Akan zamana inat Işık böcekleri gibi yaşamak Zaman...
Yok
Kalkmak mı zor Gitmek mi Sevmek mi Sevilmek mi Beklemek mi Bekletilmek mi Üzgünüm bekletmeye vaktim yok
Sarı Yapraklar
Sarı yapraklar habercisi son baharın Yağmurlar müjdecisi kışın Kar habercisi kara kışın Esen rüzgara dökülen yaprağa Yağmur yüklü buluta inat Yağacaktı tane tane kar
Senden Başka
Kavuşmak sevgiliye sevene Kapısından boş dönülmeyene Açtım ellerimi duysun diye Günahkarım ağlamaklı… Kime gideyim senden başka Dualarda yol buldum huzura Varam dedim hangi yüzle Hatasıyla günahıyla bir tek o Yaratan kabul eder beni Kime...
Uçurum
Koca bir boşluk var sensiz sessiz uçurumlarda Senli sevdalarda buluşmak Gören bilen yakın olan ama bir o kadar da uzak olan Bir tek sen beni benden alan Sevginin verdiği pişmanlık ve acıya hangi yürek dayanır Seni sensiz yaşamaya.
Annem
Limandır içinde tek, Mesafeler içinde en yakın Beni hep küçük gören kadın Meleğim annem. Seninle yeniden, yeniden doğmak En güzel anlarda, en güzel yerde, Avcumdaki sevdam Kayboluşlarımda sakladım Sıcacık dünyam, Annem İyi ki varsın!...
Babam
Hayat yorgunluğu bilmez Akşamın tadı, sofranın bereketi Evimizin direği babam. Dünyayla aramdaki bağım, Gözlerimin ışığı hayat kaynağım, Kuralsız sevgim, canım Sırtımı dayadığımda çınar ağacım Ağladığımda saçımı okşayanım,...
Öğretmen
Kalbini bağla öğretene  Düşme derde tasaya Bir dost bir can kazandırana Bir gönül kapısı aralayana selam olsun Bilmediğini öğretene ilme bağlayana Gafletten uyandırana  Zoru kolaylaştırana selam olsun Hak etmiştir övgüyü gönülden...
Özledim
İçimde çocuk olmak isteyen büyük biri var. Elverin gezelim nerdesiniz Hatıralara dalalım. İçimizde yok olan çocukluğumu, Rüyalarda yaşayalım Sabahları horoz inek sesiyle uyanıp Yannık da ayran yapıp Yufka ekmekle kahvaltı yapmayı Kümeste...
Annem
Anne;  kullandığımız kelimelerin ilkidir. Yüce yaratan bir damla kan pıhtısından meydana getirip can verdiği savunmasız insanı 'dünyada seni bir meleğe emanet ediyorum bundan sonra sana o bakacak” dediğinde bebek şaşkınlıkla...
Özledim
İçimde çocuk olmak isteyen büyük biri var. Elverin gezelim nerdesiniz Hatıralara dalalım. İçimizde yok olan çocukluğumu, Rüyalarda yaşayalım Sabahları horoz inek sesiyle uyanıp Yannık da ayran yapıp Yufka ekmekle kahvaltı yapmayı Kümeste...

banner155

banner215