Şefkat ile büyütmüştük evlatlar
Boşa çıktı yarınlarda hülyalar
Sanki bize zindan oldu dünyalar
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Yetiştirdik meyveleri bir zıkkım
Boğazlarda düğümlenir her sokum
En iyi bilirdik evdeki bakım
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Dokuz ay sancılı emekler boşa
Çalışıp, didinip yemekler boşa
Hayırsız sürüyle evlatlar boşa
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Yemez, içmez çalışırdık bıkmadan
Doyururduk bir tek lokma yutmadan
Uyumazdık uyutmadan, yatmadan
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Evlat olup bizi bilen mi kaldı
Hali, hatırımızı soran mı kaldı
Yüzümüze bakıp gülen mi kaldı
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Eller tutmaz, gözler görmez, dil yorgun
Diz taşımaz sanırsın yemiş vurgun
Ana sürgün, baba sürgün, kalp kırgın
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.
***
Yüklendiğim evlatlarım yüksündü
Ayırdı sofrayı bizden tiksindi
Verilen emeği hepten yok sandı
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.

***
Ne malım yar oldu ne de servetim
El uzattı bize büyük devletim
Evimizde ölmekti hep niyetim
Merhamete muhtaç olduk ne deyim.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner155