Kasımda kuşlar uçmaz,
Duygularıma hapsolmuşum.
Çocukları azalmış, sokakların,
Kararmış, gökyüzünün mavisi,
Yapraklar sarı solgun,
Gönlüme hazan düşmüş,
Dargınlıklarımda azalırım
Bir değil,
Bin mevsim dökülür gözlerimde:
Baharı, kışı, yazı,
Hepsinde mâtem havası,
Kırmızı ateş parçası içim …
Kasımda kuşlar uçmaz,
Kanatlarında yok müjdeleri,
Selâmsız sepetsiz,
Durgun gündüzleri.
Komşu kapıları da örtük,
Balkonlardan duyulmaz sesleri.
Bir yüreğin içinde kalmış özlemlerim,
Çoğalır, taşar;
Yâre gitmeye kalksa adımlarım,
O vakit yer yerinden oynar.
Kasımda kuşlar uçmaz,
Benzi solmuş, gökyüzünün,
Havada bulut karası;
İklim bozuk; yağmur yaş.
Karşı dağların rengi ağarmış,
İlk kar Erzurum’a düşmüş,
Geçitsizdir yollar.
Kuş dediğin,
Bir çırpınış kadar,
Çek gözlerini gökyüzünden
Seyirde kalsın beklentiler,
Kasıma göre değil kuşlar.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner155