Bir çocuk uyuyor, doğanın koynunda.
Yorgun düşmüş bedeni.
Kıvrılmış oracıkta.
Düş görüyor bir çocuk.
Kirpikleri aralanıyor.
Yüzü gülümsüyor.
Karanlık gecenin koynunda.
Aydınlık günlerin düşünü.
Savaşların yaşamadığı.
Çocukların ,ağlamadığı,bir yaşamın düşünü.
Oyuncaklar ülkesinde,masallar diyarında.
Cadıların ve devlerin olmadığı.
Mutlu biten ,masalların düşünü.
Belki hiç olmayacak,çocukça düşler.
Bitmesin,tükenmesin ,umutları.
Dinmesin o güzel kahkahaları.
Sönmesin,gözlerindeki ışıltılar.
Yeter ki ,güzel bir başlangıç olsun.
Kaya diplerinde hayat bulup yeşeren,
Dağ çiçeklerini.
Kar altında yeşeren,kardelenleri düşün.
Nasıl da yaşama,göz kırpıyor.
Duvar diplerindeki sarmaşıkları düşün.
Tutunduğu dallara,nasılda sıkı sıkı sarılmış.
Ay çiçeği tarlasında,ay çiçeklerini düşün..
Nasıl da güneşe dönüyor yüzünü.
Yeter ki biraz aydınlık,bir parça umut olsun.
Bunlar yeter onlara.
Ağlatmayın çocukları.
Sevin.
İncitmeyin onları.
Ana dolumun bozkırlarında ,yeşersin umutları.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner155